Wspomnienia Zagubionych Dusz

2. Rozmowa z sumieniem.

– Mnie nie da się tak łatwo zranić.
– Żartujesz sobie? Nie znam żadnej osoby bardziej podatnej na cierpienie niż ty. Nigdy nie spotkałem kogoś bardziej wrażliwego. Wmawiasz sobie, że przeszłość nie ma znaczenia i że w żaden sposób cię już nie dotyczy. A prawda jest taka, że ty nie potrafisz się z nią pogodzić i każdego dnia ją rozpamiętujesz, wspominasz, co zrobiłaś źle i próbujesz wyobrazić sobie inne zakończenie. Nie uciekniesz od tego. Prędzej czy później to wróci, jeśli tego nie zakończysz.
– Nie wszystko da się tak po prostu zakończyć. Nie wszystko zależy ode mnie.
– Więc uciekaj dalej.
– Nie chcę.
– Zatem przestań.
– Nie potrafię.
– Dlaczego?
Cisza.
– Weź się w garść. Zanim twoje myśli zniszczą ci życie.
[Piosenka]
Fotografia autorstwa Moniki Gołąbek

5 komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.