• Wspomnienia Zagubionych Dusz

    2. Rozmowa z sumieniem.

    – Mnie nie da się tak łatwo zranić. – Żartujesz sobie? Nie znam żadnej osoby bardziej podatnej na cierpienie niż ty. Nigdy nie spotkałem kogoś bardziej wrażliwego. Wmawiasz sobie, że przeszłość nie ma znaczenia i że w żaden sposób cię już nie dotyczy. A prawda jest taka, że ty nie potrafisz się z nią pogodzić i każdego dnia ją rozpamiętujesz, wspominasz, co zrobiłaś źle i próbujesz wyobrazić sobie inne zakończenie. Nie uciekniesz od tego. Prędzej czy później to wróci, jeśli tego nie zakończysz. – Nie wszystko da się tak po prostu zakończyć. Nie wszystko zależy ode mnie. – Więc uciekaj dalej. – Nie chcę. – Zatem przestań. – Nie potrafię.…